منتظر

از پیمان های آن گرامی به یکی از کارگزاران خود هنگامی که او را برای گرفتن زکات فرستاد:

 به او امر می کنم که در کارهای سری و اعمال پنهانی اش از خدا بترسد به گونه ای که باور داشته باشد که جز خدا شاهد و کفایت کننده ای وجود ندارد.

و نیز به او امر می کنم که در ظاهر اطاعت پروردگار را ننماید و در نهان خلاف آن را انجام دهد. و کسی که نهان و آشکارش و عمل و گفتارش یکسان باشد به تحقیق امانت را بدون خیانت رد خواهد کرد و عبادت را خالص به جای خواهد آورد.

و به او امر می کنم مردم را اذیت نکند و به آنها نسبت دروغ ندهد و به این جهت که بر آنها فرمان می دهد خود را بالاتر از ایشان نداند و تحقیر شان نکند چرا که ایشان برادران دینی و در کمک رساندن برای بدست آوردن حقوق مسلمین یاور هستند. بدان که از این صدقه بهره ای معین و حقی آشکار برای تو هست و شریکانی داری از دردمندان و ضعیفان سخت فقیر. بنابراین ما حق تو را تمام و کمال می پردازیم و تو نیز حقوق ایشان را تمام و کمال بپرداز و اگر کوتاهی کنی در روز قیامت تو از همه مردم بیشتر دشمن خواهی داشت .

و بدا به حال کسی که نزد پروردگار دشمنانش فقرا و بینوایان و مستمندانی که دیگران به آنها کمک نمی کنند و آنان را از خود می رانند و قرض داران و ابن السبیل ها باشند.

کسی که امانت الهی را خوار کند و در خیانت بچردو خود و دینش را از آن پاک نسازد، در دنیا رسوایی را پذیرفته و درآخرت خوارتر و رسواتر خواهد شد.

بزرگترین خیانت، خیانت به امت و زشت ترین نیرنگ،  نیرنگ زدن به پیشوایان دین است. والسلام.